21.29

Vrijdag 17 juli 2026

AANKONDIGING

Een nieuwe reeks conferenties over de waardigheid van de mens wil ik graag geven op Google Meet. U krijgt een link toegestuurd. u klikt erop en kunt automatisch de conferentie volgen.

Wanneer?

Op woensdag om 20.00 u (Belgische tijd):
22 en 29 juli, 5 en 12 augustus 2026.
Iedereen van harte welkom.

Hoe schrijft u in?

Stort uw bijdrage van € 20 (€ 5 per conferentie) op onderstaande rekening:

Stem uit de Woestijn
IBAN: BE32 0682 0832 4402 / BIC: GKCC BEBB

Stuur daarna uw naam, e-mailadres en WhatsApp-nummer naar dit Whats App nummer van Pater Jean : 📱 +963 930 400 849.

Op de dag van de conferentie ontvangt u de Google Meet-link. Na de conferentie sturen we u een heldere, schriftelijke samenvatting

1. Meditatie:

Het Onze Vader, hét christelijk gebed

De woorden en de geest van het Onze Vader komen uit de grote joodse gebeden onder meer uit het “Hoor Israël” (Deuteronomium 6, 4-9) en het Achttien zegeningengebed, zoals we vorige week hebben toegelicht. Toch is het vooral een christelijk gebed, ja hét christelijk gebed bij uitstek omdat Jezus het ons gaf. Hiermee gaf Hij ons niet alleen de woorden maar ook de volgorde van bidden en zelfs zijn eigen Geest.

De leerlingen vragen aan Jezus hen te leren bidden “zoals Johannes het ook aan zijn leerlingen geleerd heeft” (Lk 11, 1). In Lukas lezen we de korte versie (Lk 11, 2 – 4), in Mattheus zien we de lange en meer bekende versie met 7 beden (Mt 6, 9 – 13). Dit werd in de traditie overgenomen en er werd al erg vroeg een doxologie bijgevoegd. De kerkvaders en christelijke schrijvers vanaf het begin begrepen dat in het Onze Vader het hart van de Schrift klopt en dat het als het ware een samenvatting is van het Evangelie. In het hogepriesterlijk gebed bidt Jezus: “Ik heb uw Naam geopenbaard…nu weten zij dat al wat Gij Mij gegeven hebt van U komt” (Jo 17, 6-7). Jezus leert ons hiermee bidden met een kinderlijk vertrouwen: Abba, Vader.

Dit gebed van Jezus werd het gebed van de volgelingen van Jezus. Vanaf het begin heeft de eerste christengemeente echter het Onze Vader ook erkend en gebeden als het gebed van de Kerk. Ze bad het driemaal per dag in plaats van het joodse Achttien zegeningengebed. Daarna heeft het altijd een centrale plaats gekregen in elke christelijke liturgie, in de sacramenten en in de Eucharistie.

In de oosterse én westerse liturgie gaat deze inleiding het Onze Vader vooraf: “Aangespoord door een gebod van de Heer en door zijn goddelijk woord onderricht durven wij zeggen: Onze Vader …”. We bidden dit gebed tussen het “reeds” (verlost) maar “nog niet” (voltooid). Jezus heeft zijn verlossingswerk vervuld maar wij moeten er nog door ons leven, lijden en sterven aan deelnemen. Wij zien reikhalzend uit naar zijn glorievolle wederkomst, waarbij Hij alles tot voltooiing zal brengen. Inmiddels bidden we met vertrouwen, ja met enige stoutmoedigheid (Grieks: “parrèsia”), waarmee de apostelen en eerste christenen optraden en beroep deden op Jezus’ verlossende dood en verrijzenis.

De zeven beden

De eerste drie beden gaan naar Hem die we liefhebben, namelijk naar de glorie van de Vader, zijn Naam, zijn Rijk, zijn Wil. We overstijgen even onze eigen zorgen. Bidden is op de eerste plaats luisteren en zijn hart verheffen tot God en zijn blik richten op Hem. Daarna pas komen onze smeekbeden.

Onze Vader, die in de hemel zijt

Jezus heeft een unieke verbondenheid met zijn Vader. Hij is één met Hem. Deze godservaring wordt weergegeven met het oorspronkelijke woord: Abba. Het “onze Vader“ geldt enkel voor ons, voor Hem is het “mijn Vader”. Toch wil Hij ons binnenbrengen in deze unieke relatie met zijn Vader.

(Terugkeer van de verloren zoon, Rembrandt, 1669)

Het Hebreeuwse woord Av (= vader) drukt in zijn grondbetekenis een groot verlangen uit, niet een heersen. Daarom is een verzet tegen een “patriarchaal gezag” hier geheel misplaatst, want dat is niet de betekenis van het Hebreeuwse Av. Het is de erkenning van een liefdevolle, moederlijke Vader en de openbaring van onszelf als zijn kinderen.

Het gaat duidelijk niet over een aardse vader maar over de vader van het alles overtreffende “gindse”, de overzijde. Hemelen wijst hierbij niet zozeer op een plaats maar op een manier van zijn, de majesteit van God. Sjamaim, “hemelen” is ook geen gewoon meervoud, maar een tweevoud en verwijst op het Verbond tussen God en mens.

Uw Naam worde geheiligd

De heiligheid van God is onaantastbaar maar ze komt tot uiting in de schepping, de geschiedenis en vooral in de mens, geschapen naar Gods beeld. Deze afstraling van Gods heiligheid naar buiten wordt glorie genoemd. Zo hangt het van ons gedrag en leven af of Gods heiligheid in deze wereld en onder de volken uitgestraald wordt. Daarvoor bad Jezus: “Heilige Vader, bewaar in uw Naam hen die Gij Mij gegeven hebt” (Johannes 17, 11).

De naam is het wezen van God, geopenbaard in Ex 3, 14: “Ik ben die ben”, Hij die is, was en zal zijn. Het openbaart iets én verhult nog veel, maar het is genoeg om op te vertrouwen terwijl God een mysterie blijft. Moge God erkend en geëerd worden. Zijn Naam is uiteindelijk geopenbaard in Jezus, de Redder, in wie de verlossing is voor allen. Het is een uitnodiging om ons aan Hem toe te vertrouwen in verleden, heden en toekomst want Hij is dezelfde gisteren, vandaag en morgen.

Uw Rijk kome

Van koningschap (abstract), over koninkrijk (concreet) gaat het vooral om de feitelijke heerschappij (Grieks: Basileia, ps. 114!). In Jezus is deze heerschappij gekomen maar moet nog door ons aanvaard worden en in glorie voltooid worden door zijn wederkomst. Daar bidden we voor: “Kom, Heer Jezus” (Apocalyps 22, 20).

Uw Wil geschiede op aarde zoals in de hemel

Dat het heilsplan van God volledig moge gerealiseerd worden hier op aarde zoals dit reeds het geval is in de hemel, dat vragen wij boven alles. Jezus heeft op volmaakte wijze de wil van de Vader volbracht. Daaraan willen wij deelnemen. Onze wil of de wil van welke mens ook is noch belangrijk, noch heilzaam. Gods wil zal ons allen gelukkig maken.

Geef ons heden ons dagelijks brood

Wanneer wij ons hart gericht hebben op de heiliging van Gods Naam, op het doorbreken van zijn heerschappij, dan is dit voor ieder van ons veruit het beste wat wij kunnen wensen. Hierna willen we in kinderlijk vertrouwen onze noden uitspreken.

De wortel van het Hebreeuwse ‘lchm’ heeft twee betekenissen, naargelang de klinkers die ertussen geplaatst worden: lacham = vechten en lechem is brood. De strijd om te overleven is de meest wezenlijke (ook wij spreken van “broodroof” = het aantasten van iemands overlevingskans). Het gaat om alle passende stoffelijke én geestelijke goederen die nodig zijn om te leven, ook voor gans de mensenfamilie. We vragen niet om een voorraad brood die we de volgende dagen nodig hebben. ‘Heden’ en ‘dagelijks’: zoals het manna in de woestijn (Exodus 16).

Vergeef ons onze schulden zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren

Jezus is gestorven voor de vergeving van zonden en daar doen we beroep op. “Zoals” kan ook “opdat” omvatten, of omgekeerd. Vergeving is de grond om tot verzoening te kunnen komen.

En breng ons niet in beproeving

Een vraag om te leren leven naar de Geest en niet naar het vlees (ps. 94) en staande te blijven bij de bekoringen.

Sinds enkele jaren werd de Nederlandse vertaling “bekoring” veranderd in “beproeving”. Dit werd al lang voorheen verlangd. Immers, volgens Jakobus 1, 13 brengt God niemand in bekoring (1).

Maar verlos ons van het kwade

Het gaat om bescherming tegen de duivel, de boze, de Satan (kweller) de mammon (opstapelen: 1 Johannes 2, 16). Ook vragen we om bevrijding van het kwaad uit het verleden, het heden en de toekomst.

Want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen

We erkennen God als Heer van tijd en eeuwigheid en zien uit naar de wederkomst van Hem die Hij als Messias gegeven heeft. Moge het Koningschap van Christus heersen over alle volkeren.

Besluit

Het Tweede Vaticaans Concilie benadrukt, in navolging van de heilige Augustinus, de onverbrekelijke eenheid tussen Oud en Nieuw Testament. In het Oude Testament ligt het Nieuwe verborgen, in het Nieuwe wordt het Oude geopenbaard en geheel vervuld. Zo ontdekken wij in het Onze Vader de rijkdom van gans het joodse geloof, dat in Christus, de Messias van Israël, de Zoon van God en de Redder van de wereld zijn volle betekenis krijgt.

(1) Het is de bedoeling dat vanaf eind 2027 de Nederlandse en Belgische Katholieken en Protestanten voor het eerst in 500 jaar tijdens hun diensten dezelfde Bijbelvertaling gebruiken, ook voor het Onze Vader, nl. de Nieuwe Bijbel Vertaling (NBV) van 2021.

P. Daniël

2. Kerk en wereld

Kardinaal Jozef Ratzinger, de latere paus Benedictus XVI (1929-2022) werd dikwijls voorgesteld als ‘’een grootinquisiteur’, ‘een rottweiler’, ‘een pantserkardinaal’…Dit blijkt een erg vertekend beeld te geven van zijn menselijke, morele en intellectuele grootheid,

volgens de Nederlandse kerkhistoricus André Roes, Benedictus XVI. Een paus in dialoog met zijn tijd. Een biografie, Betsaida, 2026. Hij was vooral een gevoelige, meelevende man die de liefde van God wilde verkondigen en beleven. Vandaar wilde hij in dialoog blijven met de ontwikkelingen in de wereld.

Tijdens het concilie van Vaticanum II was hij de pientere secretaris van J. Frings, aardsbisschop van Keulen. Hij stichtte het internationale tijdschrift Communio tegen het radicaal liberale Concilium. Al kreeg hij de ene na de andere hoge benoeming omwille van zijn intellectuele bekwaamheid, nooit heeft hij zelf deze eer nagestreefd.

Toen Johannes-Paulus II hem vroeg om hoofd te worden van de Congregatie voor de Geloofsleer vroeg hij een jaar bedenktijd. Na de moordaanslag op de paus, riep Johannes-Paulus II hem echter onmiddellijk naar Rome. Hij werd president van de Pauselijke Bijbelcommissie, van de Internationale theologencommissie en van de Commissie voor de Catechismus van de katholieke Kerk.

Als hoogste gezagsdrager leidde hij op voortreffelijke wijze de begrafenisdienst van Johannes-Paulus II. Sommige commentatoren zeiden dat hij hiermee zijn eigen kandidatuur voor het pausschap al wilde voorbereiden. Niets is minder waar. Hij had voorzien om zich met zijn oudere broer priester Georg terug te trekken in gebed en studie in Beieren. Toen hij in het daaropvolgende conclaaf verkozen werd tot paus, heeft hij blijkbaar een diepe zucht gelaten in de zin van: ook dat nog!

Een grondige herwaardering van de echte Benedictus is nodig. Hij is de grote moderne paus van de liefde: liefde voor God, voor Jezus Christus en zijn Evangelie, voor de Kerk en voor de mensen.

In Frankrijk is er hevige beroering rond een wetsvoorstel over euthanasie.

Dit woord wordt niet gebruikt, maar wel “recht op hulp bij sterven”. Het gaat om “zelfdoding met medische hulp” (ook zelfdoding wordt niet gebruikt!) voor Franse staatsburgers van minstens 18 jaar met een ongeneeslijke aandoening in een gevorderd of terminaal stadium met ondraaglijk fysisch of psychisch lijden, in staat om een weloverwogen beslissing te nemen. De toediening van de dodelijke substantie gebeurt door de patiënt zelf tenzij deze daartoe fysisch niet in staat is.

De Nationale Vergadering (lagerhuis) heeft het wetsvoorstel aanvaard met 295 tegen 234 stemmen. De Senaat (Hoogerhuis) heeft het verworpen. Vorige woensdag, op 15 juli 2026 volgde de definitieve stemming in de Nationale Vergadering: 291 voor en 241 tegen. Dit werd nu als de definitieve beslissing beschouwd. Nu wordt echter nog gevraagd aan de Constitutionele raad om deze wet te toetsen.

De Franse bisschoppoen hebben dit wetsvoorstel in een duidelijke verklaring afgewezen en verschillende bisschoppen hebben in een persoonlijke verklaring deze afwijzing verantwoord. Anderzijds worden eindeloos argumenten aangedragen om dit wetsvoorstel redelijk te doen lijken en de ergste situaties worden aangehaald om het erdoor te krijgen. In feite zijn het redeneringen die iedere beschaving onwaardig zijn.

Zo was het ook met abortus. Wat als het leven van de moeder in gevaar is? Met de moderne geneeskunde wordt getracht moeder én kind te redden. Lukt dit in uitzonderlijke gevallen toch niet, dan kan men een voorkeur geven waarbij een van beiden sterft, maar in geen geval rechtstreeks wordt gedood! Ook het rechtstreeks doden of zichzelf doden is iedere beschaving onwaardig.

Onze aanklacht gaat niet tegen vrouwen die abortus ondergingen en dikwijls het zelf niet wilden of tegen hen die in zulke geestgelijke verwarring verkeerden dat ze in wanhoop de hand aan zichzelf sloegen. Onze aanklacht gaat tegen een maatschappij en haar gezagsdragers die niets beters aanbieden dan een macabere doodscultuur. Er zijn nu zovele mogelijkheden om iemand geestelijk en lichamelijk te helpen en te begeleiden tot aan zijn/haar levensovergave.

Hoe wist een heiden, zoals Hippocrates (5^e-4^e eeuw vóór Christus!) dat alle menselijk leven heilig is vanaf de ontvangenis tot aan de natuurlijke dood? Hoe komt het dat zovele medisch opgeleiden die zoveel weten over het lichamelijk leven en sterven, na 2000 jaar christendom, zelfs het heidens oerinstinct van de heiligheid van het menselijk leven niet meer hebben? (We willen hierop terugkomen): https://esalonbeige.fr/ce-vote-ne-marque-pas-la-fin-de-notre-mobilisation-nous-nous-battrons-pour-faire-abroger-ce-texte/

De weg naar Libanon achter ons klooster