21.25
Vrijdag 19 juni 2026
Vandaag in onze nieuwsbrief
En ook dit nog: Schrijf u in voor onze boeiende spirituele retraite in ons klooster van Mar Yakub (maryakub.net).
Inscrhijving: Whats App: +963 930 400 849
Alle info over de reis (deel 2 van de post in volgende link):
1. Meditatie
Het hart van het christelijk geloof (2)
In de vorige bijdrage toonden we de absolute noodzaak van het geloof in de werkelijke aanwezigheid van het Lichaam en Bloed van de Verrezen Heer in de Eucharistie. Iedere poging om daaraan een overdrachtelijke of andere uitleg te geven is een dwaalweg. Ze levert ons een dorre boom op die geen vruchten meer draagt. En iedere hernieuwde erkenning en aanbidding van Jezus’ werkelijke aanwezigheid brengt een hernieuwde vitaliteit voort.
Veelzijdige aanwezigheid
God is op vele wijzen aanwezig. In Exodus 3, 14 openbaarde Hij zich op mysterieuze wijze als “Ik ben die is” (Hebreeuws: ehejeh asjer ehejeh). Hij is Degene die is, die was en die zal zijn. Het is een uitnodiging tot geloof in Hem, die het volk Gods eens heeft geleid en beschermd, die nu en in de toekomst zorg blijft dragen voor ons.
Zo erkennen en bewonderen we God in zijn majestueuze schepping. Daarin kunnen we zijn glorie zien. In de heilige Schrift kunnen we zijn Woord lezen en horen. In de priester erkennen we Christus’ aanwezigheid als een “alter Christus” (een andere Christus). Hij geeft het leven van Christus aan ons door de sacramenten. En Christus is aanwezig overal waar mensen in zijn Naam bidden. Bovendien is Hij op bijzondere wijze aanwezig in hen die arm zijn en lijden.
Eucharistische aanwezigheid
In de schepping kunnen we God zien. In de Schrift kunnen we God horen en lezen. In de Eucharistie kunnen we echter op heel bijzondere wijze Jezus’ verheerlijkt Lichaam en Bloed eten en drinken. Daar wordt Hij voor ons voedsel dat ons zijn eigen eeuwig leven en eeuwigheid schenkt. Deze eucharistische wijze is een unieke werkelijke aanwezigheid.
Het gewone voedsel dat we tot ons nemen, wordt gedeeltelijk door ons geabsorbeerd. Het wordt een deel van ons lichaam en dus als het ware verheven tot de waardigheid van onze menselijke persoonlijkheid. In de heilige communie is het juist omgekeerd. God neemt ons op en verheft ons tot zijn goddelijkheid en eeuwig leven. “Als Christus in u is, blijft uw lichaam wel door de zonde de dood gewijd, maar uw geest leeft...” (Romeinen 8, 10).
Verschillende tradities
Zowel in de Latijnse als in de oosterse traditie werd trouw het geloof in de werkelijke aanwezigheid van Jezus’ Lichaam en Bloed in de Eucharistie bewaard, zij het elk op eigen wijze. De Latijnse liturgie is meer rationeel, sober, met een duidelijk begin en eind. Ze wordt gevierd in de Romaanse kerken met hun eenvoudige, indrukwekkende schoonheid. Op die wijze heeft ook het concilie van Trente de werkelijke aanwezigheid helder en rationeel bepaald: waarlijk, werkelijk, wezenlijk (zie vorige bijdrage).
De oosterse liturgie heeft iets meer van de mystieke sfeer bewaard met meer processies, langere gebeden, litanieën, wierook en kaarsen. Hun kerken zijn ook overvloedig versierd met afbeeldingen van Christus, Maria, en de heiligen. Hun liturgie heeft geen strikt rationeel begin en einde, maar is eerder een deelname aan de hemelse liturgie, die al lang bezig was en die na de dienst ook zal verdergaan. In die zin legt hun heilige liturgie ook veel meer de nadruk op de heilige Geest, die de Bewerker is van de werkelijke aanwezigheid.
Protestantse bijdrage
De protestantse traditie heeft helaas voor een groot deel het geloof in Jezus’ werkelijke aanwezigheid verloochend. Sommige protestanten verwijten katholieken, niet zonder reden, dat ze het Woord van de Schrift niet ernstig genoeg nemen. Wat de werkelijke aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie betreft, zijn zij het echter die de glasheldere woorden van Jezus, de Evangelisten en de heilige Paulus naast zich neerleggen.
Toch kunnen we uit hun houding nog iets goeds halen. Ze leggen de volle nadruk hierop: we worden gered door het geloof. Dit geloof moet wel door onze houding en onze daden zijn waarachtigheid aantonen. Onze deelname aan de Eucharistie dient een deelname in geloof te zijn. Aanwezig zijn is niet genoeg. Een kerkstoel is op zich niets ‘heiliger’ dan een barkruk! Er is een levendig geloof nodig in Jezus, die ons bevrijding, licht en leven geeft.
Oprecht en levendig geloof
“De Eucharistie is onze autosnelweg naar de hemel. Telkens wanneer we de heilige communie ontvangen, raken we de hemel… Indien de mensen werkelijk beseften dat God zelf daar aanwezig is, dan zouden de kerken dag en nacht vol zitten”. Dit zei de 15-jarige Carlo Acutis in de nacht van woensdag op donderdag 12 oktober 2006, voordat hij stierf. Hij had ook net op tijd zijn website over de gerapporteerde eucharistische wonderen kunnen afwerken.
In de geloofsgemeenschap van Korinthe waren er blijkbaar ook misbruiken en werd de Eucharistie door sommigen op onwaardige wijze genuttigd. De heilige Paulus geeft hen een zeer ernstige waarschuwing: “Wie eet en drinkt zonder het lichaam te onderkennen, eet en drinkt zijn eigen vonnis. Daarom zijn er onder u zo velen ziek en zwak en zijn er een aantal gestorven” (1 Korintiërs 11, 29-30).
Ook de Kerk vraagt dat we ons onderzoeken en vooraf het sacrament van de verzoening zouden ontvangen, wanneer we ons van een ernstige zonde bewust zijn. (Wordt vervolgd).
P. Daniel
2. Kerk en wereld
Zaligverklaring van Italiaanse priester vermoord in Turkse Kerk in 2006?
De Italiaanse priester Andrea Santoro werd in Trebizonde (Turkije) door een minderjarige fanatieke moslim doodgeschoten terwijl hij in stilte in de kerk aan het bidden was , op 5 februari 2006. De jonge Turk riep “Allahou akbar”. Santoro was pastoor geweest in een Romeinse parochie maar werd in 2000 als missionaris, als donum fidei-priester naar Anatolië (Turkije) gezonden. Daar leefde eens een bloeiende christelijke gemeenschap terwijl er nu slechts nog enkele christenen zijn. Dit is de tragedie van het christelijke oosten.
“Waar de apostelen voorbijkwamen, de Kerkvaders, de concilies, de liturgieën, de kloosters, de iconen en de pelgrims, daar zijn alleen nog maar kleine gemeenschappen, soms van slechts enkele gelovigen”. Don Andrea Santoro kwam niet om te prediken: “Hij wilde een christelijke aanwezigheid zijn, arm, zichtbaar, biddend en offerend… Zijn christelijke aanwezigheid was ondraaglijk voor een religieus fanatisme”. Hij hield van dialoog. Hij kwam niet om de islam aan te klagen maar om Christus te verkondigen.
« Ware dialoog veronderstelt dat de christen ook christen kan zijn, bidden, Christus verkondigen, de Bijbel lezen, de Eucharistie vieren, de armen opnemen zonder bedreigd te worden. Dialoog kan niet betekenen dat christenen hun stem niet laten horen en onzichtbaar worden. Don Andrea hield van dialoog niet omdat hij aan Christus twijfelde maar omdat hij in Christus geloofde”.
Kardinaal C. Ruini, die don Andrea als donum fidei-priester naar Turkije zond, wil nu een zaligverklaringsproces openen. De moeder van don Andrea heeft de moordenaar vergiffenis geschonken. De fanatieke moslim wilde de aanwezigheid van de priester uitwissen maar heeft ze meer zichtbaar gemaakt.
“Don Andrea Santoro hoort voortaan bij de lange processie van getuigen die eraan herinneren, vanaf Stefanus tot aan de moderne martelaren, dat de Kerk niet leeft van macht, sociologie of communicatie, maar van het bloed van hen die Christus beminden ten einde toe”: https://lesalonbeige.fr/pere-andrea-santoro-martyr-de-la-foi-en-turquie-priez-pour-les-conversions/
***Is de antichrist aan het werk in onze tijd?
Er is grote chaos in de wereld. Er zijn bloedige oorlogen in het Midden-Oosten en elders. Alom is er massale migratie. De pijlsnelle opkomst van artificiële intelligentie houdt de mensen de illusie voor dat ze alles kunnen verwezenlijken wat ze wensen, dat ze een nieuwe schepping en een nieuwe mens kunnen maken.
In de kerk wordt de heilige liturgie op menige plaatsen ontwijd en er heerst de grootste verwarring vanuit over de vaststaande morele leer van Jezus, van het Evangelie en van het onveranderlijke kerkelijk leergezag. Deze verwarring wordt nog aangewakkerd door de hoogste kerkelijke autoriteit.
Iedere totalitaire ideologie moeten we afwijzen, vanuit welke hoek ze ook komt (atheïsme, communisme, socialisme, kapitalisme, individualisme, hedonisme…). De uiteindelijke redding komt niet van mensen, menselijke wetenschap of techniek. Redding komt alleen van God in Jezus Christus.
Ziehier wat de universele katholieke catechismus zegt:
N° 675 Vóór de komst van Christus moet de Kerk een laatste beproeving doorstaan, die het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen. De vervolging die haar pelgrimstocht over de aarde begeleidt, zal het ‘mysterie van de ongerechtigheid’ aan het licht brengen in de vorm van een religieuze misleiding, die de mensen een schijnoplossing voor hun problemen biedt ten koste van de afval van de waarheid.
De hoogste religieuze misleiding is die van de antichrist, een pseudo-messianisme waarmee de mens zichzelf verheerlijkt in de plaats van God en van zijn Messias die in het vlees is gekomen.N° 676 De dwaalleer van de antichrist tekent zich reeds in de wereld af, telkens als men beweert de messiaanse verwachting in de geschiedenis in vervulling te doen gaan: deze verwachting kan alleen maar buiten de geschiedenis langs de weg van het eschatologisch oordeel in vervulling gaan.
Zelfs in haar gematigde vorm heeft de Kerk deze vervalsing van het komende koninkrijk onder de naam van chiliasme verworpen, vooral in de politieke vorm van een geseculariseerd, ‘intrinsiek verkeerd’ messianisme.
3. Enkele foto’s
Onze medische hulpverlening in de buitenwijken van Hama
Handgemaakte, plaasteren, vergulde, religieuze voorwerpen
Kleine handgeschilderde iconen, in de maak.
Een groep vrouwen op retraite met Verbo Encarnado uit Alep
P.S. Google Meet conferenties
Gisterenavond, donderdag 8.00 u (Belgische tijd) hadden we de vuurdoop met onze eerste conferentie op GoogleMeet. Er komt veel bij kijken om het vlekkeloos te krijgen, zowel voor ons als voor de kijkers. Iemand liet weten dat ze het scherm niet open kreeg. Anderzijds waren er die nog inlogden terwijl ik al begonnen was, zodat mijn confraters moesten tussenkomen om die persoon eerst binnen te laten. Inmiddels ontvingen de deelnemers een uitgebreide samenvatting en krijgen nog een copie van de opname.
Van mijn kant moet ik nog leren rustig, liefst zonder bril, de inhoud geven. We werken aan de verbetering en staan open voor goede suggesties om de nog volgende drie conferenties op donderdag te verzorgen.